یک پرتو I با استفاده از دو صفحه بلند کشیده به نام فلنج طراحی می شود که توسط یک جزء عمود بر هم به نام شبکه به هم متصل شده اند. کل بدنه این عضو ساختاری دارای مقطع I یا H شکل است. در کنار فولاد، تیرهای ساخته شده از آلیاژهای آلومینیوم و فولادهای کم آلیاژ نیز وجود دارد که برای مصارف مختلف مانند پل‌ها، قاب‌های ساختمانی و غیره استفاده می‌شوند.
تیرآهن های I در ابعاد، ضخامت ها، عرض ها و سایر مشخصات برای کاربردهای مختلف تولید می شوند. مشتریان این نوع تیرها را بر اساس نوع جنس و اندازه آنها طبقه بندی می کنند. به عنوان مثال، یک 12-اینچ در عمق و 20 پوند/فوت در پرتو وزن به عنوان 12×20 مشخص شده است. پیمانکاران ابعاد مناسب تیرها را برای نیازهای پروژه خود انتخاب می کنند. هنگام تصمیم گیری، عوامل زیر باید در نظر گرفته شوند:
انحراف.ضخامت باید به اندازه کافی برای به حداقل رساندن انحراف کافی باشد.
لرزش. هنگام انتخاب باید حداقل لرزش ممکن را هدف قرار داد. سختی و جرم تیر از این نظر مهم است.
خم شدن. بدنه توده باید به اندازه کافی قوی باشد تا در برابر تنش های تسلیم مقاومت کند. در غیر این صورت خم شدن اتفاق می افتد.
کمانش.تنش های پیچشی باعث کمانش تیر I می شود که می تواند منجر به عواقب نامطلوب شود. فلنج ها باید بر این اساس انتخاب شوند.
تنش.انتخاب یک پرتو I با ضخامت شبکه مناسب برای جلوگیری از موج یا کمانش تحت کشش حیاتی است.
تیرهای I برای خم شدن به جای کمانش در هنگام بار زیاد طراحی شده اند. چگالی پرتو غیر یکنواخت است. مناطقی که الیاف محوری در آن قرار دارند، چگالی بالاتری برای متعادل کردن بالاترین نقطه تنش دارند. تیرهایی که سطح مقطع کوچکی دارند ایده آل تر هستند زیرا بدون به خطر انداختن شکل مورد نظر به مواد کمتری نیاز است.
