S500Q (اغلب S500QL) یک فولاد ساختاری بسیار-با استحکام-با استحکام بالا، خنثیشده و مقاوم با حداقل مقاومت تسلیم 500 مگاپاسکال است. این درجه عملکرد بعدی بالاتر از S460Q است، که برای سختترین و حساسترین برنامههایی طراحی شده است که-در آن حداکثر استحکام قابل مذاکره نیست.
حقایق کلیدی در یک نگاه:
| اموال | مشخصات |
|---|---|
| استاندارد | EN 10025-6 (فولاد خاموش و تمپر شده) |
| معنی "S". | ساختاری |
| معنی "500". | حداقل قدرت تسلیم 500 مگاپاسکال (برای ضخامت کمتر یا مساوی 16 میلی متر) |
| معنی "س". | کوئنچ و تمپر شده (عملیات حرارتی) |
| "L" (در QL) | چقرمگی دمای پایین تضمین شده است |
| ویژگی کلیدی | نسبت قدرت فوق العاده-به-وزن |
| مقاومت در برابر خوردگی | هیچ - ضد زنگ نیست. نیاز به رنگ آمیزی / پوشش. |
کاربردهای اولیه:
S500Q در مواردی استفاده می شود که کاهش وزن به اندازه تحمل بارهای شدید حیاتی است. برنامه های کاربردی آن تخصصی تر از S460Q هستند:
ماشین آلات پیشرفته سیار:
بالاترین ظرفیت-بوم و بازوهای جرثقیل.
اجزای حیاتی در بیلهای معدنی و کشندهها.
شاسی سبک وزن-برای وسایل نقلیه مخصوص حمل و نقل.
اجزای ساختاری-با عملکرد بالا:
تیرهای پل هیبریدی در پرتنش ترین مقاطع.
اتصالات و اتصالات در کابل{0}}پل های معلق یا معلق.
حفاظت پیشرفته در برابر غلتیدن-(ROPS) برای تجهیزات سنگین.
کاربردهای تخصصی و نظامی:
قطعات برای وسایل نقلیه زرهی (که در آن S500Q به صورت ساختاری استفاده می شود؛ درجه های سخت تری مانند S700Q برای زره های بالستیک استفاده می شود).
تجهیزات بالابر در تاسیسات دریایی و انرژی باد.
سیستمهای استقرار سریع{0}پیشساخته که محدودیتهای وزنی حمل و نقل هوایی شدید است.
مقایسه با S460Q:
قدرت:S500Q قوی تر است (500 مگاپاسکال در مقابل{2}} مگاپاسکال بازده).
سختی:هر دو دارای چقرمگی بسیار عالی در دمای پایین{0}} هستند (معمولاً در -40 درجه یا -60 درجه آزمایش میشوند).
کاربرد:S500Q زمانی استفاده می شود که استحکام S460Q کافی نباشد یا در مواردی که صرفه جویی بیشتر در وزن اهمیت دارد. کمیاب تر، گران تر وساختن چالش برانگیزترنسبت به S460Q
ساخت:جوشکاری به دلیل سختی پذیری بیشتر و خطر بیشتر ترک خوردگی، به روش های سخت تری نیز نیاز دارد (پیش-گرما، الکترودهای خاص، گرمای ورودی کنترل شده).
خلاصه:
S500Q فولادی با عملکرد فوق العاده-بالا-است. زمانی که هیچ فولاد سازهای دیگر بدون سنگین کردن قطعه، استحکام کافی را ایجاد نمیکند، آخرین گزینه است. استفاده از آن تنها در کاربردهای مهندسی شدید که در آن چالشهای هزینه و ساخت بالا با دستاوردهای عملکرد حیاتی جبران میشود، توجیه میشود.



